روز جهانی هپاتیت

بیماری هپاتیت چیست؟

بیماری هپاتیت (به انگلیسی hepatitis)، یکی از مهم‌ترین انواع بیماری کبد است که شامل التهاب سلول‌های کبدی و آسیب به کبد می‌شود. عملکرد کبد سم‌زدایی خون، ذخیره ویتامین‌ها و تولید هورمون‌ها است. هپاتیت باعث اختلال در عملکرد کبد و سایر مشکلات وخیم سلامتی در سراسر بدن می‌شود. هپاتیت می‌تواند به دلایل مختلفی مثل عفونت ویروسی، مصرف طولانی مدت الکل، بعضی داروها، چاقی و بیماری‌های خودایمنی ایجاد شود. مهم‌ترین و شناخته شده‌ترین انواع هپاتیت، هپاتیت‌های ویروسی هستند که با ویروس‌های هپاتیت a، ب، هپاتیت d ، هپاتیت سی و E ایجاد می‌شوند.

در مراحل اولیه ممکن است فرد هیچ علامت واضحی نداشته باشد و فقط در آزمایش خون مشخص شود که کبد دچار التهاب شده است. به همین دلیل هپاتیت را گاهی یک بیماری خاموش می‌دانند که سال‌ها بدون علامت باقی می‌ماند و به تدریج به کبد آسیب می‌زند. آمارهای جهانی نشان می‌دهد که هپاتیت ویروسی از علل مهم مرگ ناشی از بیماری‌های عفونی در جهان است. هر سال صدها هزار نفر به دلیل عوارض آن جان خود را از دست می‌دهند، در حالی که بخش قابل توجهی از این موارد با پیشگیری، واکسیناسیون و درمان به موقع قابل کنترل است.

بیماری هپاتیت چه علائمی دارد؟

بسیاری از افراد مبتلا به هپاتیت، علامت ندارند و یا دارای علائم خفیفی هستند. علائم هپاتیت معمولا ۱۵ تا ۱۸۰ روز پس از آلودگی به ویروس ظاهر می‌شوند و شامل همه‌ی انواع هپاتیت می‌شود. مرحله اول یا فاز حاد معمولا برای عموم مردم خطرناک نیست؛ اما در برخی از افراد با شرایط خاص، می‌تواند منجر به نارسایی حاد کبد و مرگ شود.

وقتی علائم ظاهر می‌شوند، معمولا به صورت خستگی مداوم، بی‌حالی، بی‌اشتهایی و حالت شبیه سرماخوردگی خود را نشان می‌دهند و ممکن است فرد اصلا متوجه نشود که مشکل اصلی در کبد است. در برخی موارد هم هپاتیت به طور ناگهانی با زردی پوست و چشم، تیره شدن ادرار و روشن شدن رنگ مدفوع بروز می‌کند و فرد را نگران می‌کند.